Պատերազմով ահաբեկումը որպես շանտաժ. ինչո՞ւ է իշխանությունը վախեցնում ժողովրդին

Այս թողարկման ընթացքում քննարկվել են Հայաստանի ներքաղաքական կյանքի և անվտանգային միջավայրի ամենաճգնաժամային շերտերը՝ սկսած իշխանության կողմից կիրառվող պատերազմի սպառնալիքից մինչև պետական սիմվոլների ու բարոյական նորմերի արժեզրկումը։ Վերլուծության առանցքում է գործող վարչակազմի այն հռետորաբանությունը, որտեղ սեփական ժողովրդին մշտական տեռորի են ենթարկում «աղետաբեր պատերազմի» հեռանկարով՝ պնդելով, թե միայն իրենց ներկայությունն ու սահմանադրական մեծամասնությունն են կանխում կործանումը։ Այս «պատերազմի շանտաժը» որակվում է որպես սեփական քաղաքացիների դեմ ուղղված հոգեբանական ճնշում, որտեղ իշխանությունը նույնացվում է պետության գոյության հետ, իսկ ցանկացած այլընտրանք ներկայացվում է որպես անխուսափելի բախման պատրվակ։

Անդրադարձ է կատարվել հայկական պետականության պատմական ընթացքին՝ սկսած 1991 թվականի անկախության քվեարկությունից և առաջին նախագահի օրոք ձևավորված «ծուռ» ուղուց։ Քննարկվել է իշխանության փոխանցման ինստիտուտի բացակայությունը, որտեղ նախկին ղեկավարներից և ոչ մեկը չի կարողացել ապահովել սահուն և անվտանգ անցում, ինչը 2018 թվականին երկիրը հասցրեց կրիտիկական կետի և «պատահական մարդկանց» իշխանության գալուստին։ Վերլուծվել է այն անդունդը, որը գոյացել է հասարակության և ղեկավարության միջև, ինչի հետևանքով նույնիսկ օբյեկտիվ զգուշացումները դառնում են անլսելի՝ երկիրը տանելով դեպի նոր ռազմաքաղաքական աղետներ։

Թողարկման շրջանակներում քննադատության է ենթարկվել նաև արժեհամակարգային փլուզումը և կեղծ միֆերի գեներացումը։ Խոսվել է այն աբսուրդային խոստումների մասին, որոնք պատերազմի իրական վտանգը փորձում են քողարկել «500 միլիարդանոց ներդրումների», Հրազդանում չիպերի արտադրության կամ օդային տաքսիների մասին պատմություններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվել արցախցիների դեմ ուղղված նիկոլական քարոզչությանը, որտեղ նրանց մեղադրում են «ապերախտության» մեջ՝ մոռացության տալով Արցախի դերը որպես Հայաստանի և հատկապես Սյունիքի անվտանգության թիկունք։ Եզրափակիչ հատվածում շեշտվել է մարդկային հարաբերությունների կոդեքսների և «կարմիր գծերի» ջնջումը, երբ նույնիսկ պետական քարտեզն ու զինանշանը դառնում են նախընտրական էժանագին բուկլետներ, իսկ քաղաքական պայքարը վերածվում է բարոյական բոլոր նորմերի մերժման և տոտալ ներքին թշնամանքի։

___________________________

Էդմոն Մարուքյանը և Կարպիս Փաշոյանը Պլատֆորմ փոդքասթի շրջանակներում քննարկում են այն ճշմարտությունները, որոնք իրենց համոզմամբ օդ ու ջրի պես անհրաժեշտ են Հայաստանին և հայ ժողովրդին, ինչպես նաև քննարկում են Հայաստանի առաջ ծառացած մարտահրավերները։